Ik mag daar best trots op zijn

In de serie Uitblinkers Junior speurt Talent naar de overeenkomsten tussen jong talent. Cedric Vermuë (16, 4 VWO) won op 12-jarige leeftijd de Toptoets en werd vervolgens uitgeroepen tot slimste basisschoolleerling van Nederland. Wat er niet bij stond was dat Cedric ook hoogsensitief is. 'Eigenlijk vind ik het wel leuk om uit te blinken.'


Factor: Talent

Dat ik de Toptoets won was voor mij een verrassing, want ik had nooit het idee dat ik zo slim was. Ik kan makkelijk leren, maar ben niet meteen de slimste van de klas. Het talige gedeelte ging over oud-Nederlands en kon ik oplossen met logisch denken, terwijl ik toch echt slecht ben in taal en spelling. In het andere deel vroegen ze precies waar ik goed in ben: creativiteit, inzicht en fantasie. Daardoor won ik. Ik heb later nog twee Kangoeroes (wiskundewedstrijd) op school gewonnen. Maar verder kan ik me geen uitzonderlijke prestaties herinneren. 
De hoogsensitiviteit helpt me bij het concentreren. Als het met de motivatie goed zit, kan ik heel goed focussen. Andersom ook, als het me niet interesseert, als ik niet wil, als het voor mij niet klopt, dan kan ik het gewoon niet meer.

Factor: Toeval

Dat ik die Toptoets won noem ik dus toeval. Dat ik hoogsensitief ben niet. Ik had het er gisteren nog over met mijn moeder. Zij is ook hoogsensitief, net als haar vader, mijn opa. Het is aangeboren, denk ik. Vroeger was ik vooral jaloers op de anderen, dat zij er geen last van hadden. Nu niet meer. Je kan blijven ontkennen dat je hoogsensitief bent, maar dan pik je alleen de negatieve kanten ervan mee. Terwijl als je het weet, accepteert en leert hoe ermee om te gaan, je ook de voordelen eruit kan halen. 
Hoogsensitief ben je als je zintuigen veel sterker zijn. Niet dat je ogen, oren letterlijk beter zijn, maar wel dat je veel meer signalen oppikt en kan verwerken in je hersens. Dat je nuanceverschillen sneller opmerkt.
Het heeft niets paranormaals, maar wel te maken met niet-rationele intelligentie. Onbewuste dingen merk je ook sneller. Als iemand liegt, of negatief over je denkt, dat merk je, dat voel je. Als mensen zich heel even aan me ergeren -omdat ze gestoord worden of zo- dan pik ik dat gelijk op. Het is belangrijk te leren je daar niets van aan te trekken. Joanne, mijn moeder, heeft me verteld hoe dat gaat. Zij heeft me verteld me dat anderen onbewust signalen uitzenden, die niet direct zo bedoeld zijn. Nu weet ik dat dat aan mij ligt. Dat de mensen niet direct een hekel aan me hebben. Toch, als ik zelf zoiets zeg of doe, dan weet ik dat meteen, en ook dat het niet klopt. En zal ik het op een bepaalde manier goedmaken.

Factor: Inzet

Ik ben niet zo goed in inzetten. Het moet vanzelf komen. Dat is wel jammer. Ik heb vier jaar pianoles gehad, maar daar te weinig uitgehaald, vind ik zelf achteraf. Toch accepteer ik van mezelf dat dat gewoon niet gaat. Ik heb veel interesses en ik begrijp alle dingen snel. Maar ik ben niet iemand die ernaar streeft de beste te zijn, of het hoogste cijfer te halen. Een wedstrijdje vind ik leuk, als uitdaging, maar winnen hoeft van mij niet per se. Helemaal niet. Nu zit ik op voetbal, tennis, gitaarles en stijldansen. In al die dingen blink ik niet uit. Gitaar bijvoorbeeld is helemaal mijn ding niet gebleken. Ik ben nu muziek aan het maken op de computer, dat bevalt me veel beter. Als ik het nut en de lol ergens van in zie, dan gaat het vanzelf. Ik ben sinds vorige zomer een boek aan het schrijven. Een fantasyboek. Ik heb nu 120 pagina's geschreven. Afgelopen zomer waren er dagen dat ik vijf uur achter elkaar aan het schrijven was. Dan moeten ze me niet storen. Dat ik een boek kan schrijven heeft te maken met mijn hoogsensitiviteit. Als je hoogsensitief bent, bezit je veel creativiteit en heb je een scherp oog voor detail, vooral ook rond relaties en spanningen tussen mensen. Dat brengt met zich mee dat je zelf die spanning ook snel oppikt en daar last van hebt. Ik voel vaak aan wat mensen nodig hebben. Dat helpt bij het schrijven. Want schrijven is best ingewikkeld. Hoe dat zit met relaties tussen mensen, hoe je gebeurtenissen laat kloppen met elkaar.

Factor: Motivatie

Ik zit sinds de derde op een andere middelbare school. Op mijn oude school had ik moeite gemotiveerd te blijven. Anderen hebben dat misschien ook wel, maar bij mij is dat vrij extreem. Als het nutteloos, te weinig creatief is wat ik moet doen, dan kan ik het gewoon niet meer. Anderen doen het dan toch, omdat het nodig is voor het proefwerk, of omdat er huiswerkcontrole is. Ik kan dat niet. Dan ga ik liever in gesprek met de docent. Ik heb wel gezeur gehad van leraren daarover, maar uiteindelijk kom ik daar toch wel weer uit. Want ik kan daar goed over praten. Gelukkig is deze school een school met veel creatieve vakken, en veel werkstukken.

Factor: Ouders

Mijn ouders sporen me aan om zoveel mogelijk verschillende dingen te doen. Sport, muziek, van alles. Dat ik naar een andere school ben gegaan, daar heeft mijn moeder me toe aangezet. Volgens haar moest ik op zoek naar nieuwe uitdagingen. Mijn ouders dragen ideeën aan, geven suggesties. En houden de discipline enigszins in de gaten. Het gewoon zo vaak herhalen dat ik op zeker moment mijn kamer wel ga opruimen.
Mijn moeder werkt in de alternatieve geneeskunde. Ze heeft middelen gemaakt die steeds meer mensen gebruiken. Ik denk dat haar werk te maken heeft met hoogsensitiviteit, het heeft soms wel iets paranormaals. Maar precies weet ik het niet. Mijn vader coacht bedrijven. Maar wat hij precies doet weet ik eigenlijk ook niet.

Factor: Hulp

Mijn juf van groep 8 heeft me destijds opgegeven voor de Toptoets. Zij vond het wel iets voor mij omdat ik slim was. Verder kan ik me niet herinneren dat mensen mij hebben geholpen, of hebben moeten helpen. Ik ken maar een persoon waarvan ik denk: die is duidelijk ook hoogsensitief. Een meisje dat zich ook had aangemeld voor de internationale school. Ik kon het echt goed met haar vinden, over veel dingen dachten we hetzelfde. Maar haar zie ik niet vaak, ze woont te ver weg. Verder heb ik nooit zoiemand als mezelf gezien. Toen ik nieuw op deze school kwam werd ik niet geaccepteerd in de klas. De meesten wilden me daar niet hebben. Ik weet ook niet waarom. Daarvan raakte ik uit balans. Ik sloot me af. Dit schooljaar is het veel beter, omdat de klassen zijn veranderd. Soms is de mentorklas van vorig jaar weer bijeen, en dan komt het terug. Ik voel me daar gewoon niet vrij, niet op mijn gemak. 

Factor: Imago

Ik heb het nooit als hoogsensitief benoemd, maar mijn oude schoolvrienden weten allemaal dat ik gevoelig ben, en daarom snel moe. Op de nieuwe school in Culemborg weten er eigenlijk maar een paar van. Ik ben voorzichtig geworden met vertellen over het winnen van de Toptoets, omdat ik daar vervelende dingen over kreeg te horen. De laatste tijd vind ik belangrijk het toch juist weer wel te vertellen. Want ik mag daar best trots op zijn. Ze begrijpen het alleen niet altijd, dat ik slim ben. Omdat ik soms niet oplet en daardoor wel eens domme opmerkingen maak.
Dit soort interviews vind ik ook erg leuk. Eigenlijk vind ik het best leuk om uit te blinken. Toen ik destijds de Toptoets won was ik bijna op het jeugdjournaal geweest. Dat ging niet door omdat we net uit eten gingen en het telefoontje van de redactie misten.

Factor: Zelfkennis

Om er zo intensief over te praten is voor mij nieuw. Ik weet dat ik altijd gevoelig ben geweest, maar gisteren pas heb ik officieel gelezen wat HSP werkelijk is. Als je hoogsensitief bent leef je alles intenser. Daardoor ben je ook sneller moe, moet je rust nemen, jezelf even afzonderen. Daarna kan je er weer vol tegenaan. Dat vinden sommigen wel raar, als ik even naar huis ga, naar buiten, of iets rustig voor mezelf gaan doen. Alsof het niet gezellig is, alsof zij niet leuk zijn, maar dat is het niet. Ik vind het ook heel gezellig. Maar anders krijg ik hoofdpijn, of word ik chagrijnig. Ik heb geleerd dat ook al vinden anderen dat raar, dat ik wel naar mezelf blijf luisteren en op tijd mijn rust neem.

Factor: Toekomst

Ik wil graag naar de United World Colleges, dat zijn internationale middelbare scholen in het buitenland, waar je VWO 5 & 6 afmaakt. Ik heb het dit jaar al geprobeerd, maar was nog te jong. Mijn broer heeft er ook op gezeten. Twee andere uitblinkers uit deze serie Uitblinkers ook trouwens. Volgend jaar ga ik het weer proberen, ik wil graag naar Costa Rica. Dat land spreekt me enorm aan. Vroeger wou ik altijd schrijver worden, en avonturier. Ik wil nog steeds een goed boek schrijven, maar het is niet mijn streven om er beroemd mee te worden, of er van te kunnen leven. Misschien dat ik iets met psychologie ga doen. Dat lijkt me wel leuk, ik houd wel van dat diepgaande. Ik wil in elk geval veel van de wereld gaan zien, en veel verschillende mensen leren kennen. Na mijn school ga ik eerst een wereldreis maken.

Geef een reactie