De lopende database

Dammer Ton Sijbrands vestigt telkens weer nieuwe records blindsimultaandammen. Dat vergt de nodige concentratie, maar het vereist geen slimme trucs, behelst nauwelijks strategie en vraagt slechts een enkel weekje voorbereiding, ”Ik zie gewoon tweeëntwintig damborden.”
(1804 woorden, eerder in Talent)


”Niets speciaals,” antwoordt topdammer Ton Sijbrands (53) op de vraag hoe hij zijn omgeving ingericht wil zien wanneer hij een blindsimultaan speelt. Dat hij in een afgesloten ruimte zit is vanzelfsprekend, het is immers een blindsimultaan. Bepaalde eisen van comfort zijn er ook, maar veel verder dan een lekkere stoel komt de opsomming niet. Er staat een ‘soort intercom’ voor de communicatie met de speelzaal, vanwaar de arbiter de zetten doorgeeft. Af en toe komt er eens iemand binnen om een glas melk, een glas water, een schaal broodjes (”ik krijg ze er maar met moeite in”) of de zoveelste kop koffie te brengen.  Soms komt zijn vrouw even kijken of er wat nodig is. ”Ik probeer me af te sluiten. Ik zie die mensen wel binnenkomen, maar het stoort me niet.” Helemaal niet? ”Ik kan me wel ergeren, aan geluiden bijvoorbeeld. Wat dat betreft ben ik een beetje van de oude stempel, ik zal nooit ergens doorheen praten.”

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.