Stenen gooien naar een roemruchte trein

De Hedjaz Railway heeft een roemruchte geschiedenis. Aangelegd door de Ottomanen, verwoest door Engelsen, Arabische bedoeïenen en joodse nationalisten en verdeeld onder de nieuwe staten van het Midden Oosten vertelt het spoor het verhaal van het moderne Midden-Oosten. Wie de geschiedenis van het spoor kent, snapt meteen waarom er vandaag de dag nog steeds strijd heerst.   (1199 woorden)  
Damascus, half zeven ’s ochtends. Volgens onbevestigde berichten vertrekt de stoomtrein om zeven uur precies vanaf Al Rabweh station, aan de rand van Damascus. Het treintje zou elke zomerse vrijdag vermoeide Damascenen een uurtje gaans de koele groene bergen in brengen. Taxichauffeur Waleed heeft er een hard hoofd in. Die stoomtrein is er helemaal niet. Kapot. Weg. Verdwenen. Gedwee volgt hij de weg langs de oude rails, zoals de klanten dat willen. Totdat de weg afbuigt en de taxi noodgedwongen over rails en dwarsliggers verder hobbelt. Dan pas geloven we dat de oude lijn verleden tijd is. ‘Wil je een oude trein zien? Voor honderd lira breng ik je erheen,’ zegt Waleed en tuft zijn oude Fiat naar het Hedjaz Railway station, monument van de vorige eeuw, ingekapseld door de niet te stuiten bouwdrift van de nieuwe eeuw.

Geef een reactie