Geen straf van God

Op de grond zitten Mohammed en Hadil, twee kleine turfjes, broer en zus. Kinderfysiotherapeut Miriam van Campen lokt ze uit tot beweging, met blokken, een knuffel, met haar stem. ‘Deze twee werden hier letterlijk gedropt. Bijna een jaar oud was de een, de ander tien maanden ouder. Ze konden alleen maar liggen, als gevolg van ondervoeding en onderprikkeling.’ (677 woorden)

Nu, anderhalfjaar later, zitten de turfjes vrolijk met blokken te spelen. Klein zijn ze nog steeds, en achter in hun ontwikkeling. Maar gehandicapt blijken ze achteraf maar heel licht te zijn. ‘Jemenieten houden erg van kinderen. Kinderen zijn hier heilig. Alleen ontbreekt soms geld en kennis over opvoeding en ontwikkeling. Speelgoed hebben kinderen niet. Terwijl spelen zo belangrijk is voor hun ontwikkeling. Je moet kinderen prikkelen, daarna ontwikkelt het kind zichzelf verder.’

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.