Oude stenen, dode steden. Een voettocht met handenvol kersen, dwars door Jebel Zawiye, Syrie

Te voet verkennen we de machtige Byzantijnse ruines genaamd Dode Steden. Wel is het hier lastig de weg vragen. De nieuwe asfaltweg, die weet iedereen, maar het oude wandelpad, daar wil niemand van weten. (2199 woorden)
-Assalaam aleikum
-Aleikum assalaam
-Is dit het voetpad naar berg 40?
-Berg 40? Dan moet je daar naar beneden, naar het dorp. Daar staan de busjes al klaar, naar Ariha, waar je kan overstappen naar berg 40. Wat zegt u? Maeshi, lopend? Neen, dat kan niet. Neem toch een busje. Hier helemaal lopend gekomen? Masha’allah! Ha, ha! Nou goed dan, jongens, welkom zijn jullie, die kant op ongeveer.”  En voorts klauteren we, over de oude stenen van Syrië.

Een voettocht door de Dode Steden, dat was het plan. De Dode steden, dat zijn ruines, en daar dan doorheen wandelen en en passant door het huidige Syrië. Onze ruines zijn Byzantijns, uit de tijd dat in Europa de dark ages regeerden. Springlevend waren toen onze ruines, met een vooruitstrevende landbouw en bloeiende handel. Verlegde handelsroutes, erosie, de deskundigen zoeken nog altijd naar een onweerlegbare oorzaak, maar ineens kwam het verval. Merkwaardig, zeggen de deskundigen, dat de glorie van weleer nog zo goed zichtbaar is, dat de huizen van toen nog zo fier overeind staan. Alsof ze halsoverkop zijn verlaten, gerangschikt in indrukwekkende Dode Steden, verspreid over de heuvels van de Jebel Zawiye. Daar gaan we lopen.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.